Στην σημερινή κοινωνία επικρατεί, δυστυχώς, το άγχος και ο φόβος. Αγχωνόμαστε για ένα επικείμενο διαγώνισμα, αγχωνόμαστε όταν σκεφτόμαστε τον θάνατο, αγχωνόμαστε όταν βρισκόμαστε μπροστά σε πολύ κόσμο. Γενικά το άγχος, ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες, έχει εισχωρήσει για τα καλά στη ζωή μας και μάς κατακλύζει με φόβο, τρόμο, απελπισία. Οι αγχώδεις διαταραχές προσβάλλουν τόσους ανθρώπους όσο ποτέ άλλοτε. Δεν θα ήθελα να εισχωρήσω βαθύτερα σε ιατρικές ορολογίες, αλλά πιο πολύ στην έννοια τού άγχους και το αντίκτυπο που έχει αυτό στη ζωή μας. Γιατί νιώθουμε άγχος; Τί συμβαίνει όταν αγχωνόμαστε;
Το άγχος, όπως και όλα τα συναισθήματα, είναι αρχέγονο. Βοηθούσε τούς παλαιότερους ανθρώπους να διαχειριστούν δυσκολίες. Όταν αντίκριζαν μία αρκούδα ( ένα επικίνδυνο ζώο) ενεργοποιούταν εκείνο το μέρος τού εγκεφάλου όπου ελέγχει διάφορους νευροδιαβιβαστές και τη κορτιζόλη, μια ορμόνη που συνδέεται ακράδαντα με το άγχος. Έτσι, μπορούσαν να αντικρούσουν και να παλέψουν. Τώρα πια, δεν αντιμετωπίζουμε, κατά κύριο λόγο, τέτοιες δυσκολίες. Η πάλη με μια αρκούδα έχει αλλάξει με ένα διαγώνισμα στο σχολείο, στη σχολή, με μια σημαντική συνέντευξη για δουλειά, γενικά με ό,τι εμείς ονομάζουμε στρεσογόνο παράγοντα σήμερα. Έχει μεταβληθεί, όμως, και ο τρόπος με τον οποίο διαχειριζόμαστε αυτό το συναίσθημα. Όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε το αφεντικό μας για παράδειγμα, δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να παλέψουμε (τις περισσότερες φορές😆😆). Εκείνη τη στιγμή καλούμαστε να διαχειριστούμε αλλιώς το άγχος και να το προσαρμόσουμε στην περίσταση. Όπως συμβαίνει με ένα τεστ ή με οποιονδήποτε άλλον στρεσογόνο παράγοντα.
Όταν το άγχος γίνεται ίδιον τής καθημερινότητάς μας, παύουμε να σκεφτόμαστε. Όχι κυριολεκτικά, όμως συμβαίνει κατά κάποιο τρόπο. Εκλαμβάνουμε διάφορα πράγματα ως απειλή. Για παράδειγμα ένας άνθρωπος δεν θα πάει σε κοινωνικές εκδηλώσεις επειδή αγχώνεται όταν βρίσκεται κοντά σε κόσμο. Αυτό είναι μια διαστρέβλωση τής αντίληψης. Σε όλες τις αγχώδεις διαταραχές κυριαρχεί το άγχος, το στρες, ο θυμός, η θλίψη - πολλές φορές -, η απελπισία. Μετά έρχονται και οι κρίσεις άγχους και πανικού ( δύο τελείως διαφορετικές καταστάσεις) για να κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Κάποιος θα σκεφτόταν πως όταν μπεις σε αυτόν τον φαύλο κύκλο τού άγχους δεν μπορείς να βγεις. Η αλήθεια είναι πως το άγχος θα είναι πάντα εκεί για να παραμονεύει, όμως αυτό που μπορούμε να αλλάξουμε είναι ο τρόπος με τον οποίο εμείς διαχειριζόμαστε το κάθε συναίσθημα και τις ψυχοφθόρες καταστάσεις. Ως ένα άτομο που βιώνω μια αγχώδη διαταραχή, ξέρω πως το να αλλάξεις τρόπο σκέψης είναι χίλιες φορές δυσκολότερο. Όμως με την κατάλληλη εκπαίδευση τού εγκεφάλου, μπορούμε να το επιτύχουμε. Δύσκολο μεν, εφικτό δε.
Αυτό που είναι αναπόφευκτο είναι να αποφύγουμε το άγχος. Είναι ένα από τα ανθρώπινα συναισθήματα, όπως και να το δούμε θα υπάρχει. Ο τρόπος με τον οποίο το αντιλαμβανόμαστε και το διαχειριζόμαστε είναι το κλειδί στην επίτευξη τής εσωτερικής γαλήνης και ηρεμίας.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου